Twój powód

26 maja 2020 roku. Dla wielu zwyczajny dzień. Dla innych – wyjątkowy, bo to Dzień Matki. Dla mnie – data, której nigdy nie zapomnę. Data, która nosi nazwę: „Czy czuje Pani nogi?” Tego dnia wracałam z pracy drogą krajową nr 94 – trasą, na której prędkości są znacznie wyższe niż w mieście. W samochodzie rozmawiałam przez zestaw głośnomówiący z moim przyjacielem, Januszem. Doskonale pamiętam moje ostatnie słowa przed utratą przytomności: „Janusz, musisz spojrzeć na swoje życie z lotu ptaka.” Chwilę później usłyszałam potężny huk. Gdy otworzyłam oczy, zobaczyłam pochylającego się nade mną ratownika. Jego pierwsze pytanie brzmiało: „Czy czuje Pani nogi?” W tamtej chwili dotarło do mnie, że wydarzył się cud. Mogłam stracić życie. Mogłam stracić sprawność. A jednak – wygrałam dwa razy. Wygrałam życie i pełnosprawność.

Pierwsza myśl, która pojawiła się w głowie, była pełna lęku: „Czy naprawdę żyję? Czy zaraz w szpitalu umrę?” Dopiero z czasem zrozumiałam, jak cienka jest granica między zwyczajnym dniem a momentem, który zmienia całe życie. Dziś wiem jedno – to doświadczenie mogło skończyć się inaczej. I właśnie dlatego patrzę na świat inaczej. Ubezpieczenie nie jest dla mnie pustym dokumentem czy kolejnym produktem. To świadomość, troska i odwaga. To bezpieczeństwo, które działa wtedy, gdy najbardziej go potrzebujesz. Pamiętam też rozmowę sprzed wypadku. Ktoś zapytał mnie wtedy: „Czy za pieniądze na to auto nie mogła Pani kupić nieruchomości?” Moja odpowiedź dziś brzmi jasno: „Mogłabym. Ale po takim doświadczeniu wiem jedno – nic nie jest tak drogie jak dobre ubezpieczenie. Bo kiedy coś się wydarzy, nigdy nie jest za drogo.

Miałem zaledwie 27 lat. Prowadziłem własną spółkę, pełen planów i energii. Kiedy po raz pierwszy usłyszałem o ubezpieczeniu, stwierdziłem, że to jeszcze nie dla mnie – przecież jestem młody, zdrowy i nic złego nie może się wydarzyć.

Po pewnym czasie jednak zdecydowałem się na ochronę: ponad milion złotych na życie i dodatkowe pół miliona na wypadek poważnych chorób. Nie spodziewałem się, jak szybko ta decyzja okaże się najważniejszą w moim życiu.

Trzy lata później, jeszcze przed trzydziestką, usłyszałem diagnozę: nowotwór złośliwy. Chemia, naświetlania, rehabilitacja – trudna droga, w której największym wrogiem, obok choroby, mógł być brak bezpieczeństwa finansowego.

Dzięki odszkodowaniu w wysokości pół miliona złotych nie musiałem martwić się o firmę ani codzienne rachunki. Mogłem skupić się na leczeniu, odpoczynku, a nawet pozwolić sobie na wakacje, które dały mi siłę do dalszej walki.

Moja historia pokazuje, że choroba nie wybiera wieku. Dlatego właśnie warto myśleć o ubezpieczeniu wcześniej – by w najtrudniejszych chwilach mieć wsparcie i poczucie bezpieczeństwa

Pan Waldek miał 45 lat. Znany przedsiębiorca, prowadzący międzynarodowy biznes. Kiedy usłyszał propozycję ubezpieczenia, uśmiechnął się i odparł: „Po co mi to? Mam miliony odłożone na kontach. Wszystko jest zabezpieczone, a moja partnerka będzie mogła z tego korzystać”.

Na wszelki wypadek, w ostatniej chwili, zdecydował się jednak na polisę – niewielką, w wysokości pół miliona złotych. W porównaniu z majątkiem, którym obracał, była to kwota symboliczna.

Dwa lata później niespodziewanie dostał zawału. Mimo reanimacji nie udało się go uratować. Partnerka, pani Karolina, stanęła nagle sama wobec ogromnej odpowiedzialności – biznesu, zobowiązań, kredytów.

Okazało się, że dostęp do majątku Waldka to długotrwały i skomplikowany proces. Formalności, sprawy spadkowe, blokady… Tymczasem wypłata z polisy była natychmiastowa. Już następnego dnia Karolina mogła dysponować środkami i zadbać o płynność finansową firmy.

Te pół miliona złotych – kwota niewielka w porównaniu z jego majątkiem – uratowało sytuację. Pozwoliło jej spokojnie przejść przez pierwsze, najtrudniejsze miesiące i przygotować plan sukcesji.

Ta historia pokazuje, że nie chodzi tylko o to, ile mamy zgromadzonych pieniędzy, ale jak szybko możemy z nich skorzystać, gdy życie nagle się zmienia.